آغاز شکل جدیدی از رایزنی های سه جانبه ایران، ترکیه و روسیه/ اردوغان با عدم خروج از بشار اسد موافقت کرد.


آغاز شکل جدیدی از رایزنی های سه جانبه ایران، ترکیه و روسیه/ اردوغان با عدم خروج از بشار اسد موافقت کرد.
رویداد ۲ دیاکو حسینی، تحلیلگر ارشد سیاست خارجی در پاسخ به این سوال که ارزیابی شما از نشست آستانه و اتفاقات آن چیست، گفت: همانطور که انتظار می رفت، اختلافات سه طرف ایران، ترکیه و روسیه بر سر آینده شمال سوریه پیش بینی می شد. بخش‌هایی از آن همچنان خارج از کنترل دولت بشار اسد است. همانطور که ترک ها قبلا بارها گفته اند، اصرار دارند که این منطقه را از وجود واحدهای مردمی پاکسازی کنند که آنکارا آنها را موجودی در برابر تعامل افقی و منطقه ای ترکیه می داند. در حالی که این کار برای ایران و روسیه چندان ضروری و فوری نیست.

به گزارش ایلنا، وی افزود: به نظر می رسد در جلسات و جلساتی که در سطح دوجانبه برگزار شد، اختلاف نظر در این موضوع به وضوح نمایان شده است و از سوی دیگر به نظر می رسد آمریکایی ها اشتیاق و انگیزه قبلی خود را برای مداخله از دست داده اند. در این منطقه «و آنها هیچ امور سوریه ای ندارند. زیرا در تصویر کلی امیدشان را از دست داده اند که بتوانند به اهداف قبلی خود در سوریه برسند. مشغله آنها به اوکراین و اقتصاد داخلی آمریکا و چین این انگیزه را در دولت بایدن تضعیف کرد و در نتیجه خلاء ایجاد شد که از نظر طرفین از یک سو می تواند به معنای ظهور باشد. و ثبات گروه های غیر دولتی مانند P. p. D یا Y. p. g در شمال روسیه و از سوی دیگر از دید کشورهایی مانند ترکیه می تواند فرصتی برای ترک ها باشد تا آنطور که می خواستند این منطقه را از کردهای شمال سوریه تخلیه کنند. تخلیه به معنای افزایش فاصله آنها با مرزهای ترکیه است و از سوی دیگر، دولت سوریه معتقد است در چنین فضایی که ایجاد شده است، می توان این مناطق را به طور کامل تحت کنترل داشت.

حسینی تصریح کرد: بنابراین شاهد پویایی در منطقه شمال سوریه هستیم، اما هنوز مشخص نیست کارها به کدام سمت می رود و به نظر می رسد ترک ها متقاعد نشده اند که از روندی که پیش از این اعلام کرده بودند دست بکشند. در عین حال رضایت کامل ایران و روسیه برای این کار را نخواهند داشت و ممکن است این مذاکرات به جایی برسد که برای عملیات نظامی که ترکیه قصد انجام آن را دارد نوعی محدودیت اعمال شود. در نهایت، این توافق باید شامل یک روند احتمالی باشد تا این مناطق به طور کامل تحت کنترل دمشق قرار گیرند. من فکر می کنم این موضوع اصلی در این دور از اجلاس بود که ناشی از خلاء مورد بحث بود.

دیاکو حسینی در پاسخ به این سوال، با توجه به اینکه نشست بعدی سران کشورها در روسیه برگزار می شود، آیا مذاکرات بر سر این روند ادامه خواهد داشت؟ پس از آن نتایج چگونه پیش خواهد رفت، وی گفت: فکر می کنم ترک ها بر عدم امکان سرنگونی دولت بشار اسد توافق کردند. بنابراین ممکن است امروز نیز مانند کشورهای اروپایی و آمریکا از این سیاست عقب نشینی کنند. اما موضوع شمال سوریه مهم است و در دوران ترامپ، آمریکایی ها نمی خواستند به عنوان قدرتی دیده شوند که به راحتی متحدان اصلی خود را رها کند. دولت بایدن نمی خواهد چنین احساسی را در میان متحدان خود به ویژه در میان کردها گسترش دهد. بنابراین این موضوع اصلی در حال حاضر است.

وی گفت: موضوع تغییر نظام سوریه حداقل تا آینده قابل پیش بینی به طور کامل از میز بحث حذف شده است و موضوع داعش با وجود پراکنده بودن هسته ها دیگر دغدغه هیچ یک از طرفین نیست. از سوی داعش آنها هنوز یک تهدید جدی محسوب نمی شوند. بنابراین فکر می کنم بازگشت همه مناطق تحت اشغال نیروهای کرد یا نیروهای آمریکایی مستقر در شرق فرات از موضوعات محوری و اساسی است که در ادامه جلسه مورد بحث قرار خواهد گرفت.

حسینی تصریح کرد: در جلسه آینده چه موضوعاتی روی میز بحث قرار می گیرد که توجه اصلی را به مذاکرات جلب کند، بستگی به این دارد که در آن زمان ترکیه در مورد شمال سوریه چه تصمیمی خواهد گرفت. آیا اقدام نظامی انجام خواهد داد یا خیر و در صورت وقوع چنین رویدادی، ایران و روسیه در چه مقیاسی و چگونه با انجام این عملیات موافقت خواهند کرد. اینها سوالاتی است که تا جلسه بعدی ادامه خواهد داشت.

دیاکو حسینی در پاسخ به سوالی مبنی بر لزوم حفظ روند نشست آستانه گفت: بحران سوریه هنوز تمام نشده است. اگرچه نبردهای اصلی و مداخلات خارجی در منطقه با حمایت کشورهای منطقه علیه سوریه به پایان رسید، اما گروه‌های سلفی و تندرو تا حد زیادی شکست خوردند و متفرق شدند و آمریکا قبلاً انگیزه‌ای برای حمایت از آنها نداشت. با این حال، جنگ سوریه ادامه دارد، نیروهای آمریکایی در بخش‌هایی از این کشور مستقر هستند و نیروهای روسیه، ایران و ترکیه نیز در آنجا عملیات می‌کنند.

وی افزود: در نتیجه و تا زمانی که همه این سرزمین ها به کنترل دمشق در نیاید، این جنگ و نتایج آن ادامه خواهد داشت و مقابله با همه این چالش ها که پیچیدگی های فنی، سیاسی و عملی خود را دارد، نیازمند زمان و تنها راه است. یکی ما امروز این فرصت را داریم که با آنها مقابله کنیم، و یک چالش وجود دارد، روند آستانه را تشکیل می دهد.

این تحلیلگر برجسته افزود: بنابراین اجلاس آستانه از این منظر ضروری است و معتقدم پس از پایان این مدت شکلی از رایزنی سه جانبه بین ایران، ترکیه و روسیه شکل خواهد گرفت که در سایر کشورها نیز قابل استفاده است. . مسائل و اختلافات منطقه ای با ابعاد جدید مانند بازسازی سوریه و تداوم روابط اقتصادی با این کشور. بنابراین، از آنجایی که این قالب موفق است و می تواند دیدگاه های مختلف را در کنار هم قرار دهد، می تواند به قالبی دائمی تبدیل شود.

دیاکو حسینی در پاسخ به این سوال که رویکرد دولت سیزدهم برای ارتقای این نشست و حفظ دستاوردهای آستانه را چگونه تحلیل می کنید، گفت: این مذاکرات از یک سو در سطح کلان دولت ها و کشورها شکل منسجمی به خود گرفته است. در سطح سران کشورها و پشتیبانی تا حدودی این موضوع را از تغییر دولت ها مصون نگاه داشت و از جنبه های فنی و کارشناسان نیز شکل محکم و پایداری پیدا کرد و آنقدر موفق شد که همگی تصمیم گرفتند این گفتگوها را ادامه دهند. بنابراین فکر نمی‌کنم این موضوع چندان به دولت‌های امروزی ربط داشته باشد و دولت برای حمایت از این سلسله گفت‌وگوها همان روند قبلی را در پیش گرفته است، زیرا این سیاست نظام است و بخش فنی و کارشناسی آن به آن رسیده است. مرحله برگشت ناپذیر این مذاکرات.

وی گفت: دولت سیزدهم این موضوع را ادامه داد و به شکل آن دست نزد زیرا اراده نظام در بالاترین سطوح کشور بود و البته موفق هم شد و حداقل تصمیمی از سوی دولت سیزدهم برای تغییر نظام صورت نگرفت. شکل و تصمیم دلیل این امر حمایت و تشویق این هماهنگی در سطوح بالاتر بود.

حسینی در پاسخ به سوالی مبنی بر توانایی‌های سه کشور ترکیه، ایران و روسیه در زمینه همکاری‌های امنیتی، اقتصادی و سیاسی، گفت: ایران، ترکیه و روسیه سه قدرت اصلی سوریه و همه مسائل غرب آسیا هستند. دمشق می تواند فعال باشد. آنها دارای منافع گسترده و ظرفیت اجرایی بالایی در زمینه های اقتصادی، امنیتی و نظامی هستند و هیچ بحرانی در شام، مدیترانه و غرب آسیا وجود ندارد و این کشورها منافع خود را تعیین نمی کنند. همین طور فرقی نمی کند که بتوانند رضایت این سه کشور را برای حل مشکلات جلب کنند.

وی افزود: پس ایران قدرتی است که حداقل این کشورها و کشورهای منطقه به اهمیت آن پی برده اند. ایران تا به امروز توان نظامی و دفاعی بسیار بالایی از خود نشان داده است و معلوم نبود اگر ایران نبود پدیده داعش به کجا می رسید و انهدام آن به تعویق می افتاد. ترکیه از نظر اقتصادی می تواند نقش مهمی در آینده مسائل اقتصادی و انرژی این منطقه داشته باشد و به همین دلیل لازم است نظر مثبت ترکیه برای حل اختلافات جلب شود. یقیناً روسیه امروز دومین قدرت بزرگ و بزرگ جهان است که منافع متنوع و متنوعی را در این منطقه از جهان تعریف کرده و از نظر گذرگاه های آبی، تعریف جدیدی از حوزه نفوذ خود ارائه کرده است. .

وی افزود: بنابراین فکر می‌کنم فرمولی که برای همکاری با توجه به بحران و جنگ داخلی سوریه شکل گرفت، توانایی تداوم و نزدیک‌کردن سه کشور را در موضوعات مختلف در حال تغییر و پویایی در این دوران دارد. سطح رهبران حداقل… مقدمه ای برای تعمیق همکاری بیشتر یا کاهش اختلافات باشد.» این به همکاری بالقوه بین سه کشور آسیب می رساند.