اصولگرایان چگونه اقتصاددانان خود را منزوی کردند؟ / جای پیرمردها نیست!


اقتصاددانان بنیادگرا

رویداد ۲۴ احمد التوکلی دیروز با ارسال نامه ای به رئیس جمهوری ضمن انتقاد از مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی مبنی بر شرکت در کنکور این شورا، آن را مغایر با عدالت و خواست گروه های خاصی از جامعه توصیف کرد. زمینه مساعدی برای یک فساد دیگر. وی در این نامه ضمن برشمردن ایرادات این طرح نوشت: «آقای رئیسی خواهشمند است به سخنگوی دولت تکلیف بفرمایید اگر پاسخی دارید به مردم اطلاع رسانی کند تا نکنند. این همه بی عدالتی را مقصر بدانید. و فساد زیر پای دولت.» رئیس جمهور محترم حضور داشت! این وضعیت همه کمپین های مبارزه با فقر را در کشور تضعیف می کند. اقتصاد توسعه، بهبود آموزش و دستیابی به برابری در امکانات آموزشی برای همه مردم را مهمترین ابزار ریشه کنی فقر و کاهش نابرابری می داند. همه ساله اکثر دانش آموزان این کشور مورد ضرب و شتم فساد و تبعیض ناشی از فقر قرار می گیرند و حاکمیت پول از همان دوران جوانی چهره زشت خود را به این دانش آموزان نشان می دهد. با این توصیف، آیا انتظار دارید سرمایه اجتماعی و درک ملی رشد کند؟ یا اینکه فقرا را نباید به سمت نفرت و حسادت اجتماعی سوق داد؟ چگونه با خسارات ناشی از استفاده از پول، فریب دادن به فقرا و غرور اقلیت قندی مقابله می کنید؟

هشدار احمد توکلی به دولت در بین اصولگرایان جدی گرفته نشد. البته با احمد توکلی مشکلی ندارند. مشکل اصلی این است که طرح ها توسط کمیته ای بدون متخصص تصویب می شود، معدود افرادی که با این تجارت سروکار دارند و نتایج این طرح ها به مرور زمان کنار گذاشته می شود.

قبل از احمد التواکلی، اقتصاددانان دیگری نیز بودند که پس از برخی انتقادات به حاشیه رانده شدند. نمونه اخیر الیاس نادران است. نادران یکی از چهره های تاثیرگذار جریان اصولگرایی است. او تمام ویژگی های لازم برای تبدیل شدن به یک رهبر در این مسیر را دارد.

وی در سال های دفاع مقدس در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و در سال های سازندگی دانشجوی اقتصاد دانشگاه تهران و فرانسه بود. او به عنوان یک اصولگرای اقتصادی از مجلس هفتم وارد مجلس شد و همواره مورد توجه اقتصاددانانش بود. در سال ۸۴ مواضع سیاسی وی مورد تحسین اصولگرایان قرار گرفت، وی به انتقاد از مرحوم هاشمی رفسنجانی پرداخت و کاندیداتوری وی در انتخابات را زیر سوال برد و در جریان رای اعتماد هیات وزیران موضع انتقادی نسبت به مصطفی پورمحمدی اتخاذ کرد. اصولگرای معتدل محسوب می شد).


بیشتر بخوانید: سیاست پولی بانک مرکزی با اقتصاد ایران چه کرده است؟


نادران پیش از انتشار فهرست مشترک اصولگرایان در هر دو لیست «جبهه پایداری» و «جمعه» حضور داشت. نادران حتی پس از شنیدن زمزمه تلاش های جبهه پایداری برای برکناری قالیباف از ریاست مجلس، به حمایت همه جانبه از قالیباف و انتقاد از تحرکات جبهه پایداری در توییتر خود نوشت: در این شرایط اقتصادی، ۲۶ اردیبهشت. . منتخبان زاگرس از مجلس یازدهم به هتل اسپیناس دعوت کردند! من کاری به محو کردن مرزهای سیاسی ندارم، اما آیا شما شرمنده مشتریان خود نیستید؟ پاسخ شما به درخواست های کمیته امداد و نیازمندان چگونه است؟

به گزارش رویداد۲۴، حمایت نادران از قالیباف به حدی بود که علی خزریان از اعضای جبهه پایداری از او خواست که شخصیت مستقل خود را حفظ کند و در بازی قالیباف شرکت نکند. اما مجلس شروع به کار کرد و نادران در روز اول که از پیروزی خوشحال شده بود، در توییتر نوشت: «پس از سال‌ها ترس از رقابت، امروز مجلس متشکل از نیروهای انقلاب کار خود را آغاز می‌کند. آیا نکات مثبت آن را دیده‌اید. واکنش بازار؟ پیام بازار برای تغییرات واضح است!»

این در حالی است که نادران پس از آغاز به کار مجلس، برخلاف تصور، نه در ریاست و نه در ریاست کمیسیون های اقتصادی حضور داشت. خود ایشان می‌گفتند: «دوستان پیشنهاداتی داشتند، ولی من هیچ‌وقت برای هیچ سمتی اقدام نکردم، بعضی از دوستان تصمیم گرفتند کاری بکنند و اصرار داشتند، در مجلس هفتم در کمیسیون موقت ریاست جمهوری که مدت یک هفته کوتاه بود، حضور داشتم و در همان مجلس من عضو کمیته ادغام و تقریباً پیوسته در کمیته برنامه بودم، چون در اصل ۴۴ کمیسیون مجلس نمایندگان حضور داشتم، هر جا لازم بود رفتم، اما متقاضی نبودم، در این مدت گروهی دوستان پیشنهاد دادند که آقای قالیباف به دلیل عدم تجربه در اداره مجلس به ریاست کمیته کمک کنم اما در جمع دوستان مجلس به دلیل تغییر ساختار یا به هر دلیلی ما خوش شانس نبودند و برنده نشدند.»

با روی کار آمدن دولت ریاست جمهوری، رسانه ها گمانه زنی کردند که اسماء الیاس نادران رئیس کمیسیون تلفیق بودجه در مجلس یازدهم و سید احسان خاندوزی نایب رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس از جمله گزینه های مطرح شده در این کمیسیون هستند. سرپرست وزارت اقتصاد در دولت سیزدهم. اما در نهایت قرعه به نام خاندوزی افتاد.

نادران از این انتخاب ناراحت بود و از انتخاب وزارت نفت در روز رای اعتماد به شدت انتقاد کرد. پس از مدتی، نادران نیز در مجلس صحبت کرد و از «ناهماهنگی در تیم اقتصادی» رئیسم گلایه کرد: نگرانم که نظرات آقایان پراکنده شود و از مسئول امور اقتصادی در مجلس نامی برده نشود. رشته.” از جلسات سران قوا و تصمیماتی که گرفته می شود خبر خوشی به گوش نمی رسد. دور زدن نهادهای مسئول مانند قوه مقننه و تغییر متن مصوبات قانونی سنت بدی است که از دولت های گذشته به جا مانده است.

اقتصاددانانی که مورد غفلت اصولگرایان قرار گرفتند نه از احمد توکلی و الیاس نادران شروع کردند و نه به آنها ختم شدند. از احمد التوکلی گرفته تا داود دانش جعفری، محمد خوش شیره و حسین سیمسیمی، همگی در مقطعی مورد توجه اصولگرایان بوده اند، اما نقد اقتصادی آنها آنها را از دایره اصولگرایان مورد اعتماد خارج کرده است.

خوش شخیر نماینده احمدی نژاد در مناظره های انتخاباتی سال ۸۴ علیه نوبخت بود. دانش جعفری آنقدر با احمدی نژاد رفاقت داشت که با هم پوستر سه نفره انتخابات مجلس ششم را منتشر کردند. احمد توکلی کاندیدای اصلی جریان اصولگرایی در سال ۱۳۵۹ همگی اما خیلی زود در حلقه خشمگینان قرار گرفتند. به نظر می رسد دولت های انقلابی اعتقاد چندانی به دانش کلاسیک اقتصاد ندارند و سبک اقتصاد محسن رضایی بیشتر مطالبه گر است.