فیبروم رحمی چیست؟ علائم ، درمان ، تصاویر


درمان جراحی شامل سه گزینه است: برداشتن آندومتر ، میومکتومی و هیسترکتومی.

برداشتن اندومتر

لایه داخلی رحم (آندومتر) با تخلیه آندومتر از بین می رود. برای از بین بردن لیومیوم های کوچک در رحم استفاده می شود. این فرایند را می توان با استفاده از انجماد ، لیزر ، برق ، ابزار یا آب جوش انجام داد. اغلب از بالن گرم استفاده می شود. در مواقع دیگر ، از دستگاهی که از انرژی مایکروویو استفاده می کند برای از بین بردن پوشش استفاده می شود.

بعید است که تخلیه آندومتر باعث بارداری شود ، اما غیرممکن نیست. در صورت وقوع بارداری ، خطر بارداری و سایر عوارض زیاد است.

اکثر زنان به سرعت از این روش سرپایی بهبود می یابند. حدود نیمی از بیماران در دوران قاعدگی خونریزی نمی کنند. حدود 30 is بسیار سبک تر از خونریزی است. اگرچه عوارضی ممکن است رخ دهد ، اما در بسیاری از روشهای برداشتن آندومتر غیر معمول است.

میومکتومی

برای زنانی که می خواهند باردار شوند ، میومکتومی امیدوار کننده ترین گزینه جراحی است. میومکتومی لیومیوم ها را برمی دارد ، بدون آسیب رساندن به بافت سالم رحم.

این عمل را می توان به طرق مختلف انجام داد و بسته به عرض عمل و محل لیومیوم ، می توان آن را به عنوان جراحی عمده طبقه بندی کرد. بنابراین ، بسته به جزئیات یک روش خاص ، عوارض متفاوت خواهد بود.

یکی از معایب مراقبت از میومکتومی این است که حتی اگر لیومیومهای موجود برداشته شوند ، لیومیومهای جدید ممکن است بعدا ظاهر شوند.

هیسترکتومی

تنها درمان واضح و دائمی فیبروم رحمی ، هیسترکتومی است. در ایالات متحده ، سالانه حدود 200،000 هیسترکتومی برای درمان لیومیوم انجام می شود. هیسترکتومی شامل برداشتن بخشی یا تمام رحم ، گاهی اوقات تخمدان ها و لوله های فالوپ است.

پس از هیسترکتومی ، بیمار نابارور می شود. این یک عمل جراحی بزرگ است ، اگرچه کمترین عمل جراحی است که برای سلامتی خطرناک است. با این حال ، عوارض جدی می تواند رخ دهد ، از جمله لخته شدن خون ، آسیب مجاری ادراری و روده ، عفونت های شدید و در موارد نادر ، مرگ.

زمان بازیابی هیسترکتومی معمولاً چند هفته است.

دیدگاهتان را بنویسید