کمپین های امنیتی آتش اعتراضات را شعله ور ساخت / تمسخر و نفرت شدت گرفت


غلامرضا ظریفیان در گفتگو با رویداد۲۴:

غلامرضا ظریفیان در تحلیل برخورد امنیتی با اعتراضات دانشجویی می گوید: برخوردهای امنیتی و حضور نیروهای منظم در برخورد با دانشجویان آتش زیر خاکستر را شعله ور می کند و منجر به شعله ور شدن حوادث دیگری می شود.

غلامرضا ظریفیان

رویداد ۲ غلامرضا ظریفیان معاون وزیر علوم در دولت خاتمی با اشاره به اعتراضات در دانشگاه های مختلف و حضور افراد لباس فرم در دانشگاه به رویداد۲۴ گفت: من این تجربیات را در ۲۰ سال گذشته در فضای دانشجویی دیده ام و بسته به در مورد اتفاقاتی که در کشور رخ می داد، دانشجویان موضع خود را اعلام می کردند و در تعامل بودند. تجربه شخصی ما این بود که هر چه بیشتر با دانشگاه همکاری کردیم، ارتباط برقرار کردیم و مدارا کردیم، نتیجه خوب بود و دانشگاه صدایش را بلند کرد و هشدار و پیامش را داد. هر زمان که با امنیت برخورد می کنیم و به جای اینکه به موضوع به عنوان یک بحران اجتماعی یا سیاسی یا بحرانی بی اثر نگاه کنیم یا از بیرون بخواهیم با آن برخورد کنیم، مانند حادثه تلخی که در دانشگاه شریف رخ داد، فضای دانشگاه را از فضا تبدیل می کنیم. اعتراض به فضای خشم.

او می گوید: نمی دانم چه زمانی از تجربه غنی ای که در این زمینه داریم استفاده خواهیم کرد; تجربه ای که در دوره های مختلف و در شرایط مختلف آن را امتحان کردیم. این دانشگاه به دلیل آسیب یا ضربه ای که در کشور رخ داده است، فضای جوان و طلبکارانه ای دارد که خود و نظر خود را بیان می کند. طبیعی است که بخشی از آن با حال و هوای نسل موجود که همچنان باید صدای آنها را بشنود، تحمل کند و با آنها صحبت کند، با هیجان آمیخته شود. وقتی دانش آموز راضی نیست و یک حادثه امنیتی رخ می دهد، تصور این است که ما مشکل را حل کرده ایم، اما اصل مشکل اینطور نیست.


بیشتر بخوانید: لباس شخصی چه کسانی هستند و ریشه تاریخی آنها چیست؟

ظریفیان به حضور نیروهای امنیتی و لباس فرم در دانشگاه ها و برخورد با دانشجویان اشاره می کند و می گوید این روش امتحان شده و بسیار اشتباه است و نتیجه آن منزوی کردن دانشجویان و ترغیب آنها به مهاجرت است، بنابراین باید بگویم که این روش امتحان شده و بسیار اشتباه است. که اوضاع این گونه است و نفرت را تقویت می کند. حضور نیروهای عادی و امنیتی کاملا غیرقانونی است و هیچ مجوزی برای حضور آنها در دانشگاه وجود ندارد. علت این حادثه که در ۲۷ تیرماه رخ داد، حضور نیروهای امنیتی در دانشگاه بود که از سوی نهادهای مختلف محکوم شد و اعلام کردند که نیروهای امنیتی نباید وارد دانشگاه می شدند.

وی می گوید: شورای عالی انقلاب فرهنگی مسائلی مانند اعتراض و مطالبات را به خود دانشگاه ها واگذار کرد. در صورت بروز خطا در دانشگاه با سازوکارهای کمیته انضباطی و امثال آن رفع می شود. اگر دانشجویی در خارج از دانشگاه مرتکب اشتباهی شود طبیعی است که با قوانین خارج از دانشگاه و عرف جامعه برخورد شود، اما در داخل دانشگاه با توجه به اهمیت و حساسیتی که وجود دارد، مسائل باید به آرامی و با قوانین. اتفاقاتی که در اعتراضات اخیر در دانشگاه ها شاهد آن هستیم در سطح بین المللی حساسیت ایجاد می کند و به دلیل همین حساسیت ها حل مسائل را به عهده دانشگاه گذاشته اند.

ظریفیان با طرح این سوال که باید از مسئولان مربوطه پرسید چه کسانی مجوز حضور نیروی انتظامی در دانشگاه ها را می دهند؟ وی بیان کرد: درگیری های امنیتی اعم از داوطلبانه و غیرارادی به جای ایجاد آرامش، آتش را شعله ور کرد و در حوادث دیگر شعله های آتش را تشدید کرد.

وی ادامه داد: نقش مسئولان و روسای دانشگاه در این شرایط بسیار مهم است. اگر درک درستی از دانشجویان و فضای دانشگاه داشته باشند، می توانند نهادهای دیگر را متقاعد کنند که این اتفاق نیفتد یا اگر افراطی گری در دانشگاه رخ داد، می توانند با صلح و گفتگو فضای دانشگاه را منحل کنند.

ظریفیان می گوید وقتی دانشگاه سکوت می کند، نظام و جامعه از یک مرکز هشدار خوب و کافی بهره نمی برند. باید دید این سرکوب تا چه اندازه روحیه دانشجویان را برهم می زند و پرسش های آنان را در مورد روحیه مطالبه گری و پرسشگری مطرح می کند. پیامدهای شنیده نشدن و ساکت شدن دانش آموزان به نظم و جامعه برمی گردد و همه ما متضرر خواهیم شد.